Midlife Shizzle

En dan weet  je het zeker, ben je er uit. Je gaat de zorg in…. goed plan eindelijk tijd voor een contract met meer uren. Niet meer iedere maand vechten voor je uren en overal maar onuitputtelijk ja op zeggen om maar rond te kunnen komen. Ik kan je vertellen dat is dus mooi niet het geval. Verschillende sollicitaties gehad en het enige aanbod wat er word gegeven een flexcontract. Op het moment zit ik ook in een flex positie en iedere maand hoop ik weer dat anderen ziek worden of op vakantie gaan zodat ik meer uren kan maken. Eigenlijk geeft me dat een heel naar gevoel. Deze blog gaat over het maken van de juiste keuze

Ben ik dan een slechte werknemer? Op welke competenties moet ik dan nog ontwikkelen? Welke keuze ga ik maken? Wat moet ik nou? Nu weet ik het echt! Dit ga ik doen! een kleine samenvatting van gedachtes die dagelijks passeren. Ik denk dat het verhaal wel herkenbaar is. Ik kon na mijn stage niet blijven i.v.m. reorganisatie en dan val je in het gat van de flexcontracten. Of je nou 60 uur in de week je met volle moed inzet of 2 uur, mensen zien wel potentie in je, maar met vastigheid over de balk komen ho maar. Het zit  me diep, ik heb er gewoon heel veel moeite mee. Ik had op mijn 26e graag een 28-32 uurs contract ergens gehad waar ik zou kunnen doorgroeien en ontwikkelen. Iedere keer word je weer teleurgesteld en dan krijgt je zelfvertrouwen weer een klap.

Je gaat jezelf over analyseren, eist nog een beetje meer van jezelf omdat je overtuigd bent dat je dan wel in aanmerking komt voor een andere functie of op zijn minst meer uren. Jezelf onmisbaar maken, initiatieven nemen, een stapje terug doen… ik heb het allemaal geprobeerd zonder succes. Hoewel ik weet dat het niet aan mij ligt maar hoe de maatschappij op het moment is ingedeeld. Het is gewoonweg wel verdomde moeilijk en dan heb ik nog geluk dat mijn vriend een vaste baan heeft zodat we wel een eigen dakje boven ons hoofd kunnen hebben.

Weet je waar ik zelf eigenlijk nog veel meer last van heb, dat ik beslis de volgende stap te nemen en me te willen ontwikkelen in een bedrijf en dan loopt het daar weer vast. Ik moet eerlijk zeggen dat ik mijn werk ontzettend leuk vind, maar ik wil vooruit en iedere keer stuit ik op stilstand. Daar hou ik niet van, daar ben ik geen mens voor… ik wil ontwikkelen, uitdaging. Vorige week heb ik aangegeven dat ik wel een filiaalmanagers functie wil, maar de winkeltjes springen natuurlijk niet zo uit de grond. Dus dan kom je weer in je analyseerproces of het wel de juiste keuze is.

Dan luister ik gelukkig wel naar mijn eigen advies, van iedere keuze die je maakt kan je leren. Ik leer van deze keuze ten eerste steeds beter dat ik niet van stilstand hou. Hoewel het leven in beweging is wil ik graag wat actieve veranderingen in mijn leven. Gelukkig al een les. Ik weet ook dat deze keuze mij als mens kan ontwikkelen, maar wanneer krijg ik mijn kans. Dat eindeloze gewacht ben ik nu inmiddels wel klaar mee.

Jaren lang heb ik een quote op mijn kamer gehad… het is tijd om daar weer iets mee te doen.

Accepteer wat je niet veranderen kan en verander wat je niet accepteren kan.

Tijd om stappen te zetten, een ding waar ik al lang van droom. Ik ga me inlezen in het startten van een eigen onderneming. Wel natuurlijk als begeleider/coach, daar ligt mijn passie en mijn hart. Mensen een stapje verder helpen, dus dat gaan we eens nader bekijken. 17160818_1252134578204657_315455126_n

-X-

Steffie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s