Mabon: de Herfst equinnox

Wat vele niet van mijn weten is dat ik al 10 jaar veel dingen lees over het spirituele. Een gevolg hiervan is dat ik dan ook de natuur met haar cyclussen volg. Er zijn tal van paganistische stromingen die dat ook doen. Ik heb jarenlang gezocht hoe ik mezelf zag, onder welke groep  mensen val ik. Maar eigenlijk val ik gewoon onder mezelf en als ik mezelf wil onderverdelen lukt het me gewoon niet. Ik pak van alles wat het beste bij mij past. Gelukkig krijg ik nooit te vraag waar ik eigenlijk in geloof want anders zou ik het beste kunnen beginnen met er was eens…. Wat ik wel altijd doe is stilstaan bij de jaarfeesten van wicca/paganisme. Omdat deze heel nauw samengaan met de natuurlijke cyclussen. Vandaag is het Mabon dag en nacht zijn even lang vandaag en dat is bijzonder.

Dag en nacht zijn vandaag gelijk, 12 uur licht… 12 uur donker. Over een dikke maand gaan we weer naar de originele tijd, de wintertijd. Mabon is het tweede oogstfestival, het herfstfeest. We verwelkomen de donkere dagen, de dagen waarin we weer meer naar binnen gaan. Dankbaar voor de oogst, wat de aarde voor ons heeft gemaakt het afgelopen jaar. Het terug kijken op het jaar en je persoonlijke ontwikkeling oogsten.

Normaal valt een kwartje…. soms vallen er twee, maar het afgelopen jaar is er voor mij een spaarpot aan kwartjes gevallen. Het zou kunnen zijn dat iedereen dat krijgt tussen de 20 en de 30. Is dat de overgang naar een volwassen bestaan? Ergens geloof ik niet zo in een volwassen bestaan. Want anders zou de wereld niet zo rot zijn… maar ik heb wel het gevoel dat ik één van de personen ben die deze ontwikkeling mag meemaken. Steeds beter zie ik het grote geheel, kan ik dingen bij mezelf laten maar ook bij anderen.

En dan heb ik het niet over het welbekende schijt aan hebben. Maar meer het erkennen van de ander maar die wel laten zoals hij of zij is. Het erkennen van de problemen maar die processen daar laten waar ze horen. Van grootschalig tot kleinschalig. Het proces van een commerciële zorg uitproberen is niet mijn proces, dat laat ik in Den Haag. Het proces dat iemand daar boos om kan zijn, laat ik bij die persoon want die heeft een les te leren uit die frustraties. Dat ik steun kan bieden dat is aan mij, maar wel mijn keuze. Het proces dat ik rust moet leren nemen. Dat is aan mij en dat moet ik ook daar laten. Gelukkig wil dat niet zeggen dat ik er niet over kan praten. Want door er over te praten word ik alleen maar wijzer en kom ik op andere inzichten.

2016 het jaar van de vele kwartjes.. belangrijke lessen… bijzondere ervaringen. Ik kan alleen maar zeggen dat ik er heel dankbaar voor ben dat ik zo hard in een jaar heb mogen groeien en dat ik mezelf steeds beter leer accepteren. Want die lat hoog en ver weg leggen ben ik enorm goed in.. maar steeds beter kan ik hem terug trekken en net wat dichterbij halen. Ook al moet ik daarvoor wel al mijn arm enorm stretchen en op plateauzolen op mijn tenen staan. Maar beetje bij beetje lukt het me om de lat niet belachelijk hoog te leggen. Dat proces is gelukkig bezig en iedere dag groei ik daar in. Wat een mooie kans. Vandaag gaat het mij om mijn persoonlijke oogst van 2016 en wat ben ik dankbaar dat ik al deze lessen heb gekregen en heb mogen ervaren.

Vanavond doe ik een meditatie die ik eindig met een snee versgebakken brood. Maak me klaar om de doelen voor het volgende jaar vorm te geven. Ik ga een groene kaars bewerken met tekens maar daarover zal ik een losse blogpost maken.

Waarvoor ben jij dankbaar het afgelopen jaar?

Een hele fijne Mabon/ Herfstequinnox toegewenst.

Warme groet,

Steffie

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s